W ostatniej odsłonie „Jak tu żyć Panie władzo” tłumaczymy co to jest wizerunek polityczny, czyli po co jest politykom marketing i PR? Jakie zabiegi stosują politycy w środkach przekazu masowego - telewizja, radio, internet, kino etc. ? Jakie są typy wizerunków politycznych? Kto zaistniał dzięki spójnemu wizerunkowi?

Biorąc pod uwagę ilość afer i jakość używanej na obywatelach perswazji ( sztuka przekonywania kogoś do własnych racji https://bit.ly/36oUy1Z) nie trudno się domyślić, że to jest odgórnie zaplanowane a wiele zachowań, scen, rozegranych sytuacji jest zwyczajnie reżyserowane. Najprostszym przykładem aby zobrazować siłę perswazji jest wypowiedź polityka a zapytania w gogle, podczas wypowiedzi premiera Morawieckiego w sprawie rozporządzenia z dn. 6go listopada 2020 roku, naród Polski zaczął wyszukiwać słowo lockdown więcej razy niż dotychczas i pomimo, że lockdown’u jeszcze nie mamy to wielu nie doinformowanych usłyszało tylko część wypowiedzi –  i tak powstały plotki, które są jednym z narzędzi przekazu masowego. Częstotliwość powtarzania danego hasła czy wyrazu powoduje, że odbiorca poddaje się definicji tego słowa i zaczyna kierować się  jego znaczeniem w życiu codziennym.  
Czyli podsumowując pierwszy akapit: za pomocą perswazji politycy przekazują informacje, które mogą być różnie interpretowane a w efekcie przekonywać nas do racji jaką głosi przedstawiciel.

W marketingu politycznym bardzo ważnym zadaniem jest prowadzenie wizerunku politycznego, czyli obraz, kształt sylwetki politycznej (sylwetka polityczna jako model zachowań, nie jako ciało fizyczne) jednostki, grupy, organizacji lub instytucji, stworzony przez zespół ds. PR-u (public relations- w dosłownym tłumaczeniu relacje publiczne) w głowach odbiorców. Jeżeli wizerunek polityczny jest dobrze zbudowany ma on wpływ na decyzje i działania podejmowane przez inne podmioty ( np. członków konkurencyjnej partii, obywateli jako odbiorców etc.)

Celem stworzenia wizerunku politycznego zarówno pozytywnego jak i negatywnego ma na celu nadać charakter władcy, podkreślić dystans między odbiorcami a nadawcą. Po stworzeniu wizerunku władcy łatwiej nam-odbiorcom znaleźć w takiej osobie: źródło motywacji, które odpowiada na nasze potrzeby.
W polityce wyróżniamy kilka wizerunków, niektóre są pozytywnie odbierane przez naród, inne mają być negatywne, złe, prowokujące:

-„heros” - charyzmatyczny, bohaterski wobec historii

-„zwykły człowiek”- równość ze społeczeństwem,

-„amant/brat”- atrakcyjny wygląd, energiczny, kojarzony z młodą postacią

-„ojciec”- rodzicielska postawa wobec społeczeństwa, lekko wyniosły,

-„ekspert” -racjonalistyczny, strateg, ponadpartyjnie indywidualne podejście

Polska scena polityczna jednak różni się troszeczkę od wyżej przedstawionej, mianowicie:

-„szarak” - charakterystyczny dla ugrupowań, znikający między liderami, nie biorący czynnego udziału w realizacji planów politycznych

-„ekscentryk” -przepełniony pasją, głoszący swoją ekstrawagancką opinię,  prowokator, oddziałującym na emocje widzów

-„idol”- działa w stabilnych czasach pokoju, przekonujący, rzetelny, skraca dystans między polityką a obywatelami, umiejętnie podejmuje decyzje, posiada kontrole nad odbiorcami i członkami zespołu

-„błazen” - zabawny, mało poważny, niefortunnie wypowiadający się, naraża się na ośmieszenie

-„luzak” - swobodne podejście do rzeczywistości, posiadający dobre poczucie humoru, działa w sposób odpowiedzialny, spójny, stosuje ironię, jest racjonalny i poważny.

 

Marketing polityczny czyli zespół działań mających na celu wykreowanie w głowach odbiorców poprawnego modelu polityka.

Zajmuje się wyróżnieniem spośród rywali jak i również badaniem procesów zachodzących między politykami i środowiskiem. Wyróżnia się kilka szkiców działań, które generują wybrany wizerunek do najważniejszych z nich należy:

    a)     Działania na rynku politycznym:

- defensywne (zatrzymanie wyborców)

- ofensywne (zdobycie wyborców)

    b)     Sprzedaż:

-programu politycznego (zaplanowanie kampanii i ustalenie programu partii)

-polityka (przedstawienie życiorysu, selekcja informacji, zatuszowanie wpadek)

-partii politycznej ( nadanie loga, skrótu, popularności -kampania wyborcza)

Skoro powiedzieliśmy już o strategiach marketingu politycznego to teraz należy przedstawić działania za pomocą których jest budowany wizerunek: udział w programach tv, spoty reklamowe, reklamy radiowe, audycje radiowe, piosenki wyborcze-to narzędzia audytywne i audiowizualne. Natomiast do wizualnych zalicza się przede wszystkim: plakaty, prasa, ulotki, reklamy ruchome i billboardy. Zabiegiem marketingowym jest również: wyjście do wyborców czyli odwiedzanie miast i wsi, debaty i wiece. Jednak najskuteczniejszym narzędziem politycznym jest internet, w sieci znajdziemy wszystko, również to co powinno zostać ukryte przed światłem dziennym, dlatego internet jest zarówno dobrym jak i złym środkiem przekazu masowego i tak jak może pomóc tak samo może zaszkodzić, czasem nawet nie tylko podmiotowi ale całej partii. W internecie znajdziemy takie publikacje jak: strony www, blogi polityczne, mailingi oraz oczywiście profile na portalach społecznościowych (facebook twitter, tik-tok, instagram etc.)

Odpowiadając na pytanie z tytułu:

„kto zaistniał w świecie polityki dzięki spójnemu wizerunkowi?”
– Lech Wałęsa, nazwisko tak popularne na świecie, że często spotykamy się z wypowiedziami obcokrajowców mówiących, że nie wiedzą gdzie na mapie jest położona Rzeczpospolita Polska ale wiedzą kto to Lech Wałęsa.  Prócz przebywania z osobami popularnymi i zaangażowanymi w masowy przekaz, Wałęsa budował swoją postać za pomocą wypowiedzi, które przedstawiały prosty obraz świata, tworzył dualizm – trudniejsza sprawa=prostsze rozwiązanie. Najczęściej wypowiadał się o sobie i podkreślał jak dużo chęci do zmian w nim tkwi, tłumaczył się, że wstydzi się za rząd i że będzie walczył o naród Polski. Dużą rolę w tych wypowiedziach miała stylistyka, dzięki której przemowy trafiały natychmiastowo w pamięć odbiorców, posługiwał się prostym i potocznym językiem, często używał czasowników a to dawało wrażenie mówienia „jak jest naprawdę”, w parze z ogromną charyzmą dawało to obraz idealnego bohatera (wizerunek herosa). Negatywnym jednak posunięciem zastosowanym na potrzeby zbliżenia się do narodu, były błędy fonetyczne i frazeologiczne- dawało to obraz człowieka, który jest nadal tylko człowiekiem a w efekcie zmniejszało dystans między kandydatem a publicznością, wzbudzało empatię i wiązało z modelem bohatera narodowego, który też posiada wady jak każdy inny.

 Komentarze i opinie przyjmujemy oficjalnie pod postami, artykułami, relacjami na instagramie 

E-mail: biuro@lexinvestments.pl