Windykacja a upadłość konsumencka

 

Ogłoszenie upadłości konsumenckiej wywołuje skutki również w sferze egzekucyjnej, jeśli dotyczy ona osoby upadłego. O tym jaki mają one charakter oraz na czym polegają opowiada niniejszy artykuł.

 

Upadłość konsumencka a trwająca egzekucja komornicza

 

W powyższym kontekście zbieg egzekucji komorniczej oraz postępowania upadłościowego może mieć dwojaki charakter i dotyczyć okresu przez ogłoszeniem upadłości konsumenckiej oraz po jej ogłoszeniu.

 

Egzekucja przed ogłoszeniem upadłości konsumenckiej

 

Jeżeli dłużnik składa wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej w sytuacji, gdy trwają już egzekucje komornicze w zakresie jego zobowiązań finansowych, ulegają one zawieszeniu dopiero w chwili wydania przez sąd postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Tym samym, do tego momentu, komornik uprawniony jest do egzekwowania od dłużnika obciążających go należności.

 

Aby tego uniknąć, dłużnik powinien wystąpić do sądu z wnioskiem o zawieszenie prowadzonych przeciwko niemu postępowań egzekucyjnych. Można to uczynić jednocześnie z wniesieniem wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej, bądź też w trakcie prowadzonego postępowania upadłościowego. Ostatecznym terminem na wykonanie takiej czynności jest dzień poprzedzający merytoryczne rozpatrzenie przez sąd wniosku o ogłoszenie upadłości.

 

Zawieszenie postępowania egzekucyjnego powoduje, iż komornik nie może wykonywać żadnych działań windykacyjnych. W trakcie postępowania upadłościowego komornik nie jest uprawniony do wszczynania jakichkolwiek nowych postępowań egzekucyjnych wobec dłużnika.

 

Egzekucja po ogłoszeniu upadłości konsumenckiej

 

W przypadku, gdy postanowienie o ogłoszeniu upadłości zostało już wydane przez sąd, wówczas  następuje natychmiastowe zawieszenie wszystkich prowadzonych przeciwko dłużnikowi egzekucji komorniczych. Komornik traci też prawo do  zajmowania jakiegokolwiek składnika majątku należącego do upadłego. Jeśli zaś w wyniku przeprowadzonego postępowania upadłościowego  zostaną pokryte wszelkie zobowiązania ciążące na dłużniku, dotychczasowe postępowania egzekucyjne podlegają umorzeniu.

 

Upadłość konsumencka a egzekucja komornicza wynikających z niej wierzytelności

 

Zgodnie z art. 264 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe ( j.t. Dz. U. z 2020 r., poz. 1228 z późn. zm. ) - po zakończeniu lub umorzeniu postępowania upadłościowego wyciąg z zatwierdzonej przez sędziego-komisarza listy wierzytelności, zawierający oznaczenie wierzytelności oraz sumy otrzymanej na jej poczet przez wierzyciela, jest tytułem egzekucyjnym przeciwko upadłemu. Po zaopatrzeniu go w klauzulę wykonalności, stanowi on więc tytuł wykonawczy, umożliwiający prowadzeniu przeciwko upadłemu pełnego postępowania egzekucyjnego.

 

Prawo upadłościowe przewiduje ściśle określoną kolejność zaspokojenia należności objętych postępowaniem upadłościowym. W myśl art. 343 ustawy :

 

1)     z masy upadłości zaspokaja się w pierwszej kolejności koszty postępowania, a jeżeli fundusze masy upadłości na to pozwalają - również inne zobowiązania masy upadłości, w miarę wpływu do masy upadłości stosownych sum. Do tych ostatnich zalicza się wszystkie zobowiązania masy upadłości powstałe po ogłoszeniu upadłości, w szczególności należności ze stosunku pracy przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości, zobowiązania z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia masy upadłości, zobowiązania z zawartych przez upadłego przed ogłoszeniem upadłości umów, których wykonania zażądał syndyk, inne zobowiązania powstałe z czynności syndyka oraz przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i renty z tytułu zamiany uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę, w miarę wpływu do masy upadłości stosownych sum. Jeżeli należności tych nie można zaspokoić w ten sposób, pokrywa się je stosunkowo do wysokości każdej z nich w drodze podziału funduszów masy upadłości,

 

2)     zobowiązania alimentacyjne ciążące na upadłym, przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości, syndyk zaspokaja w terminach ich płatności, do dnia sporządzenia ostatecznego planu podziału, każdorazowo dla każdego uprawnionego w kwocie nie wyższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Pozostała część tych należności nie podlega zaspokojeniu z masy upadłości,

 

 

3)     dopiero po zaspokojeniu w całości kosztów postępowania, zobowiązań masy upadłości i należności alimentacyjnych zaspokaja się wszystkie pozostałe należności.

 

Jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności, należności dalszej kategorii zaspokaja się dopiero po zaspokojeniu w całości należności poprzedzającej kategorii, a jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich należności tej samej kategorii, należności te zaspokaja się stosunkowo do wysokości każdej z nich.